یاکریـم

اینجا از خودم می‌نویسم، تمام و کمال!

دست‌های فقر در چهارراه شهر

جمعه, ۶ اسفند ۱۴۰۰، ۱۲:۴۶ ق.ظ

دیروز در خیابان صحنه‌ای غم‌انگیز رخ داد. کنار بلوار، پسر یا دختر خردسالی ایستاده بود. نقاب سیاه و بلندی بر چهره داشت تا کسی او را نشناسد. یکی از دست‌هایش را به‌نشانه‌ی گدایی کاسه کرده و در هوا نگه داشته بود. چنین اتفاقی در شهر کوچک ما بی‌سابقه بود! «فقر» تا روی چهارراه شهر خودش را کشانده بود و با زبان بی‌زبانی به همه اعلام حضور کرده بود.

ماشین‌ها بی‌توجّه به چشم‌های ملتمس کودک می‌آمدند و می‌رفتند. من هم رفتم امّا با دلی اندوهبار. در خیالم روی برج عاج نشسته بودم و از حال‌وروز فقیران بی‌خبر بودم. سوارشدن بر ماشین و داشتن خانه و زندگی معمولی را حقّ خود نمی‌دانستم. انگار با تولّد در خانه‌ی پدرم ظلمی ناخواسته به آن کودک بینوا روا داشته‌ام!

از کنارش گذشتم. نخواستم وجودش را به بوی پول‌های حقیرانه آلوده کنم. هرکس که یکبار مزّه‌ی پول مفتکی را بچشد، برای همیشه از کار و تلاش دست می‌کشد. او باید از این راه برگردد. باید درس بخواند و پلّه‌های ترقّی را یکی‌یکی طی کند! یعنی ممکن است؟

خانه و زندگی آن خردبچه را در ذهن آوردم. کوهی از بدبختی‌ها را تصوّر کردم که او را احاطه کرده و به این راه ناگزیر کشانده است. سؤال پشت سؤال در ذهنم می‌رویید: با پای خودش آمده یا مجبورش کرده‌اند؟ چقدر از دستمزد روزانه‌اش به خودش تعلّق دارد؟ روزهایی که نقاب از چهره می‌افکند و در میان مردم قدم برمی‌دارد، چه حال‌وهوایی دارد؟ چگونه تاب می‌آورد در چشم‌های دیگران نگاه کند؟ دیگران در نگاه او چقدر خوشبخت هستند! خوشا به حال دیگران که دست‌هایشان تنها به‌نشانه‌ی «سلام» بلند می‌شود!

موافقین ۱۰ مخالفین ۱ ۰۰/۱۲/۰۶
علیرضا

روایت

شهر

فقر

نظرات (۷)

واقعا ترسناکه.................
پاسخ:
همینطوره.
۰۶ اسفند ۰۰ ، ۱۱:۲۸ یاس ارغوانی🌱
غم انگیزه.
پاسخ:
حس می‌کنم پیازداغش ر‌و زیاد ریختم!
۰۶ اسفند ۰۰ ، ۱۲:۰۹ حمیدرضا ندیری
خوبه تو تهران نیستی که روزی هزاربار از این موارد رو در سن‌ها و اقشار مختلف ببینی! اونجوری میخواستی چیکار کنی!؟
پاسخ:
در اون حالت، شاید بهش عادت می‌کردم و اینقدر تحت تأثیر قرار نمی‌گرفتم. 
۰۷ اسفند ۰۰ ، ۱۲:۵۵ مسعود پایمرد
امیدوارم روزی برسه که ریشه‌ی فقر خشکیده باشه و هیچ بچه‌ای به خاطر چند ریال ناقابل از درس و زندگی و بازی جا نمونه...
پاسخ:
امیدوارم!
خداروشکر که تهران نیستید...اصلا رغبت نمیکنید که تو مکان های عمومی ظاهر بشید
پاسخ:
چه دردناک‌!
سلام. سلام.سلام
از چهاراه رسیده به خانه... اینام میخوان مثل بقیه باشن،اما مگه بی عدالتی و تنگدستی میزاره؟
پاسخ:
سلام
قطعاً یکی از دلایل بروز فقر بی‌عدالتیه ولی فکر کنم ریشه‌های بیشتری داشته باشه.
دیگران در نگاه او چقدر خوشبخت هستند
این جملت آتیش زد دلمو 😢
پاسخ:
متأسفم آقای سین. :`(

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
آخرین نظرات