یاکریـم

بدون شرح!

عاقل نکند تکیه به دیوار شکسته!

يكشنبه, ۴ خرداد ۱۳۹۹، ۰۴:۳۴ ب.ظ

دیوار یا تکیه‌گاه آدم باید راست و محکم باشد و بدون ترک. البته اگر ترک آن جزیی باشد، می‌توان ازش چشم پوشید ولی وای اگر آنقدر گشاد باشد که تمام پهنای دیوار را بپوشاند! که در آن‌صورت، باید ترسید و چاره‌ای اندیشید.

ترک‌ها و شکاف‌های خطرناک دیوار را نباید دست کم گرفت. بعضی‌ها ساده‌لوحانه، آن‌را با ماست‌مالیدن فقط پنهان می‌کنند تا جلوی چشم نباشد؛ غافل از آنکه ترس و دلهره‌ی یک دیوار خراب ماست‌مالی‌شده، به مراتب بیشتر است از یک دیوار خراب ماست‌نمالیده و زخم‌پیدا؛ زیرا اوّلی، ناغافل فرو می‌ریزد، درست در لحظه‌ای که همه گمان می‌کردند سالم است؛ درحالیکه دوّمی، آهسته‌آهسته و پس از آنکه زخم‌های ترسناکش حسابی دهن باز کردند.

پس، در انتخاب دیوارهای زندگی‌مان دقت کنیم و به هرکس و ناکسی تکیه نزنیم. از دلبستن های آبکی دوری کنیم؛ از جمله دوستی‌ها و روابط گذرا که پایداری‌شان به مویی بند است و هرآن احتمال دارد که زنگ خطرشان بلند شود. در یک کلام، به هیچ آدم، موضوع یا رابطه‌ای که دیواری پر از شکاف عمیق دارد و قابل ترمیم هم نیست، تکیه نزنیم که اصلاً و ابداً تکیه‌گاه خوبی نیست.

پ‌ن: پس‌فردا امتحان نگارش داریم و «عاقل نکند تکیه به دیوار شکسته!» هم یکی از موضوعات مثل‌نویسی آن است.

نظرات (۵)

احسنت کاملا درسته👌
پاسخ:
لطف داری برادر :)
نه ... خوبه !
ترشی نخوری یه چیزی میشی 😅

حالا جدای از شوخی ماشاالله خوب نوشتی ، خداقوت
پاسخ:
خخخ بازم خوبه که یه چیزی میشم!

لطف داری آقا امین گل :))
۰۹ خرداد ۹۹ ، ۲۱:۱۹ محمدحسین قربانی
اینجوری که همه دارن از امتحان می‌نویسن آدم دلش میخاد بنویسه برای امتحان دادن دلش تنگ شده ولی نمیشه یعنی اصلا راه نداره آدم دلش برای این موجود روی مخ تنگ بشه
پاسخ:
اینکه شماهم از امتحان دادن بدتون میاد، برام جالبه! :)
البته خودتون هم بهتر میدونید، جدیداً سبک سؤالات تغییر کرده و به سمت مفهومی شدن پیش رفته. دیگه مثل قدیما از سؤالات تشریحی و چندخطی که مچ آدم رو ناکار میکردن، زیاد خبری نیست.

سوره ی فجر آیات 6 به بعد چندتا مثاله از تکیه گاه هایی که انسان ها در طول تاریخ بهشون تکیه کردن و زمین خوردن... با زاویه دید همین پست بخونید شاید برداشت خاصی داشتید ازشون
پاسخ:
شاید با این دیدگاه بشه گفت که،
(با توجه به آیات سوره فجر)
صخره‌ها و سنگها و ستونها و کاخ‌ها و عمارتهایی که آدما در طول تاریخ به آنها تکیه میزدن و مست غرور میشدن،
گرچه ظاهرا ماست‌مالی بودند و پابرجا و برقرار و بدون هیچ ترک و شکافی،
گرچه توسط یک تمدن پیشرفته ساخته شده بودن (التی لم یخلق مثلها فی البلاد)،
امّا از اونجایی که خالی از روح ایمان بودن،
و در راه نادرست ازشان استفاده میشد،
یه ترکهای خطرناکی برداشته بودن که به چشم هیشکی جز مومنان راستین نمیومد.
این شدکه همون غافلان و جاهلانی که در سایه‌ی دیوار کبر و غرورشون لم زده بودن،
زمین خوردن و دیوار کبر و غرور و فساد بر سرشون آوار شد.
کِی؟
درست در لحظه ای که گمان نمیکردند (ان ربک لبالمرصاد، پروردگار تو یقینا در کمین است)
درست در لحظه ای که دیوار عظیم تمدنی خودشون رو بدون ترک و شکاف می پنداشتن.
شاید پیامبران هم به همین خاطر مبعوث شدن تا ترک ها و شکافهای پنهان آن تمدن‌ها را برملا کنند و هشدار بدهند.

نمیدونم تا چه حد درست گفتم! خدا کنه لفاظی و بازی با کلمات نکرده باشم.
حتماً شما هم در این زمینه بنویسید.
من متخصص نیستم ولی با برداشت شما موافقم
+ این هشدار دادن در زیرمجموعه ی روش هدایتی پیامبران قراره می گیره و هدف بعثت و رسالت گسترده تر از این تک عنوانه
سعی کردم برداشتم رو همین جا بنویسم ولی خیلی گسترده و طولانی شد و البته یه جاهایی هم ارتباط بین مباحثی که به ذهنم می رسید ممکن بود گنگ به نظر برسه
یه پست طلبتون ان شاءالله
پاسخ:
+ بله دقیقاً، من متوجّه نشده بودم. هدف بعثت بزرگتره از این تک عنوان.
خیلی لطف می‌کنید، مشتاق خواندن آن هستم.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
آخرین نظرات
  • ۲۶ ارديبهشت ۰۱، ۱۰:۴۰ - بانو چه
    تبریک
  • ۲۴ ارديبهشت ۰۱، ۱۹:۳۹ - آقای اردینوشت
    بنده